چسبندگی رحم؛ علل و علائم آن + روش های درمان

چسبندگی رحم در حقیقت در دیواره های داخلی رحم ایجاد می شود. وظیفه اصلی دیواره داخلی یا همان آندومتر ایجاد فضای مناسب برای نگه داری تخمک لقاح یافته است. چسبندگی رحم (سندرم آشرمن) می تواند دلایل زیادی داشته باشد که زایمان های مکرر یا کورتاژ و… از عوامل چسبندگی رحم می باشند.

داخل رحم شبیه بادکنکی است که دیواره های جلویی و پشتی آن صاف روی هم قرار دارند. داخل آن با بافتی به نام آندومتر پوشانده شده است و در طی قاعدگی، لایه سطحی (بالایی) آندومتر ریخته می شود. هنگامی که باردار می شوید، جنین در آندومتر لانه گزینی می کند.

آسیب و یا عفونت آندومتر ممکن است به پوشش داخلی رحم آسیب برساند و باعث ایجاد چسبندگی (بافت اسکار) بین دیواره‌های داخلی رحم شود، جایی که دیواره‌ها، در مواقعی، به‌طور غیر طبیعی به یکدیگر می‌چسبند. همچنین به عنوان سندرم آشرمن شناخته می شود، سندرم آشرمن اصطلاحی است که برای توصیف چسبندگی داخل رحم استفاده می شود.

چسبندگی رحم به چسبندگی داخل رحمی نیز گفته می شود و جای زخم اساساً قسمت هایی از بافت اسکار روی رحم است. اگرچه تشکیل بافت اسکار و تشکیل چسبندگی بخشی طبیعی از روند بهبودی است، چسبندگی می تواند مشکل ساز باشد زیرا باعث می شود قسمت هایی از بدن که به طور معمول به یکدیگر متصل نیستند بچسبند.

علائم ابتلا به چسبندگی رحم

معمولا چسبندگی رحم هیچ علامت خاصی ندارد اما ممکن است  بیمار از مواردی مثل  قاعدگی دردناک ، یا خونریزی کم یا کلا قطع خونریزی هنگام قاعدگی، سقط جنین مکرر یا نازایی رنج ببرند که هنگام مراجعه به پزشک احتمال چسبندگی رحم تشخیص داده می شود.

در برخی موارد، چسبندگی هیچ علامتی ایجاد نمی کند، اما شایع ترین علائم عبارتند از:

پریودهای بسیار سبک یا پریود نشدن (آمنوره). اگر بافت اسکار جایگزین آندومتر شود، که بافتی است که در طول چرخه قاعدگی طبیعی از بین می‌رود و خونریزی می‌کند، این اتفاق می‌افتد. گاهی اوقات، بافت اسکار دهانه رحم را مسدود می کند باعث می‌شود جریان خون قاعدگی متوقف شود. درد لگن و گرفتگی شدید قاعدگی. مشکل باردار شدن یا سقط مکرر. اسکار رحم باعث می‌شود خون رسانی به پوشش آندومتر کاهش یابد و توانایی فرد برای باردار شدن نیز کاهش یابد.

مقالات دیگر: درمان فیبروم آندومتر با هیستروسکوپی (درمان قطعی)

دلایل ابتلا به سندرم آشرمن

از مهمترین عوامل ابتلا به چسبندگی رحم عبارتند از :

• عفونت رحم : دقت شود که منظور از عفونت رحم ترشح عفونی از واژن نیست بلکه در اینجا منظور عفونت های ناشی از بیماری های خطرناک و مزمن مثل سل و جذام است که می تواند دیواره داخلی رحم را از بین ببرند.
• کورتاژهایی که به بافت رحم آسیب می رسانند نیز می توانند باعث چسبندگی رحم شوند .
• استفاده طولانی مدت از آی یو دی می تواند باعث ایجاد چسبندگی رحم شود.
• زایمان های مکرر و عمل جراحی رحم .
• عفونت های مزمن رحمی .
• جراحی کیست تخمدان و فیبروم رحمی و جراحی هایی که برای مشکلات لگنی انجام می شود.
• سقط جنین داخل رحم یا به اصطلاح “جنین فراموشی” می تواند خطر چسبندگی رحم را افزایش دهد. اگر جنین در رحم سقط شود، در صورت عدم خروج جنین باید فورا بیمار کورتاژ شود، چرا که در صورت عدم اقدام سریع، جنین به دیواره رحم چسبیده و خانم باید کورتاژ خشن انجام دهد که همین امر باعث چسبندگی رحم و شاید نازایی وی شود.

مقالات دیگر: درمان فیبروم رحم

درمان سندرم آشرمن (چسبندگی رحم)

اگر چسبندگی‌های موجود در رحم شما برایتان دردی ایجاد نمی‌کند و قصد ندارید که در آینده باردار شوید، ممکن است اصلاً نیازی به درمان نداشته باشید. اگر در مورد علائم خود نگران هستید شما می توانید با یک پزشک متخصص زنان در مورد علائم خود و پیامدهای عدم درمان صحبت کنید و مشاوره بگیرید. به طور کلی درمان چسبندگی رحم را می‌توان شکستن بافت اسکار و تلاش برای جلوگیری از اصلاح بافت اسکار در جای خود تقسیم کرد.

برای برداشتن بافت اسکار، متخصص زنان ممکن است هیستروسکوپی چسبندگی را انجام دهد. هیستروسکوپی یک روش جراحی سرپایی می‌باشد که طی آن پزشک با استفاده از هیستروسکوپ پوشش داخلی رحم و تحریک بافت اسکار موجود را مشاهده می کند. اگر بافت اسکار نازک و فیلمی باشد، پزشک ممکن است بتواند از خود هیستروسکوپ برای جدا کردن آن استفاده کند. اگر به طور قابل توجهی متراکم تر باشد، می توان از قیچی جراحی استفاده کرد.

به چند روش مختلف می توان بافت اسکار را از رشد مجدد جلوگیری کرد: