هیسترکتومی (برداشتن رحم)

از شایع ترین جراحی هایی که خانم ها از انجام دادن آن بسیار ناراحت می شوند و ممکن است در روحیه آن ها تاثیر گذار باشد، جراحی برداشتن رحم و یا هیسترکتومی است. این جراحی جز جراحی های نیمه تهاجمی است. یعنی نیازی به برش های عمیق و زیاد نیست و می توان با ایجاد برش های کوتاه و کم این جراحی را انجام داد. انجام هیسترکتومی برای همه خانم ها انجام نمی شود مگر در شرایط خاص. این شرایط خاص را متخصص زنان مشخص می نماید.

هیسترکتومی یک روش جراحی است که رحم را خارج می کند. توانایی باردار شدن را از دست می دهید و دیگر پریود نمی شوید. از دلایل این جراحی می توان به خونریزی غیر طبیعی، افتادگی رحم، فیبروم و سرطان اشاره کرد. بهبودی معمولاً چهار تا شش هفته طول می کشد، بسته به نوع جراحی شما.

با این حال خیلی از خانم ها در این خصوص سوالاتی را می پرسند که خانم دکتر شایان فر در ادامه هر کدام از این سوال ها را پاسخ می دهند. جالب است بدانید که بسیاری از این خانم ها اصلا نیاز به انجام این جراحی نداشته اند.

هیسترکتومی چیست؟

هیسترکتومی جراحی است که طی آن رحم و به احتمال زیاد دهانه رحم برداشته می‌شود. بسته به دلیل جراحی، هیسترکتومی ممکن است شامل برداشتن اندام ها و بافت های اطراف مانند لوله های فالوپ و تخمدان ها باشد. در دوران بارداری رحم محل رشد کودک است. پوشش آن خونی است که در طول دوره قاعدگی خود می ریزید. بعد از انجام هیسترکتومی شما دیگر پریود نخواهید شد و همینطور توانایی باردار شدن را از دست می دهید.

انواع مختلف هیسترکتومی چیست؟

پزشک متخصص شما در مورد نوع هیسترکتومی بسته به شرایط شما صحبت خواهد کرد. با توجه به شرایط شما مشخص می شود که آیا لوله های فالوپ و یا تخمدان شما نیاز به برداشته شدن دارد یا خیر.

چرا هیسترکتومی انجام می شود؟

بیشترین علت انجام این جراحی، بروز فیبروئید های رحمی است. خانم دکتر شایان فر افراد زیادی را با شرایط داشتن فیبروئید های رحمی جراحی کرده اند و نیازی به خارج کردن رحم نبوده است. عکس برخی از این فیبروئید ها در زیر است.

پزشک متخصص برای درمان موارد زیر هیسترکتومی را انجام می دهند:

• خونریزی غیر طبیعی یا شدید واژینال که نمی‌توان با روش های درمانی دیگر آن را کنترل کرد.
• درد شدید با قاعدگی که با روش های درمانی دیگر کنترل نمی شود.
• لیومیوم یا فیبروم رحم (تومورهای غیر سرطانی).
• افزایش درد لگن مربوط به رحم اما با درمان های دیگر کنترل نمی شود.
• افتادگی رحم (رحمی که به دلیل ضعیف شدن عضلات پشتیبان به داخل کانال واژن افتاده است) که می تواند منجر به بی اختیاری ادرار یا مشکل در حرکات روده شود.
• سرطان دهانه رحم یا رحم یا ناهنجاری هایی که ممکن است منجر به سرطان برای پیشگیری از سرطان شود.
• شرایطی با پوشش داخلی رحم مانند هیپرپلازی، پولیپ های عود کننده رحم یا آدنومیوز.
• خونریزی غیر طبیعی رحم
• دیسپلازی گردن رحم (شرایط قبل از سرطان دهانه رحم)

با این حال باید گفت که کمتر از 10 درصد این موارد باعث ایجاد سرطان های رحم می شود و درصورت درمان به موقع خانم می تواند به راحتی باردار شود.

در طول هیسترکتومی چه اتفاقی می افتد؟

پزشک شما نوع هیسترکتومی مورد نیاز و بهترین روش جراحی برای انجام آن روش را تعیین می کند. شما لباس بیمارستان را پوشیده و به مانیتورهایی متصل می شوید که ضربان قلب شما را ردیابی می کنند. یک خط داخل وریدی (IV) در رگ بازوی شما قرار داده می شود تا داروها و مایعات را تحویل دهید.

متخصص بیهوشی به شما موارد زیر را می دهد:

بیهوشی عمومی که در آن شما در طول عمل بیدار نخواهید بود. یا بی حسی منطقه ای (که بی حسی اپیدورال یا نخاعی نیز نامیده می شود) که در آن داروها در نزدیکی اعصاب کمر قرار می گیرند تا در هنگام بیدار ماندن، درد را مسدود کنند.

چندین روش جراحی مختلف وجود دارد که پزشک ممکن است برای انجام هیسترکتومی استفاده کند

این روش یک تا دو ساعت طول می کشد. زمان ممکن است بسته به اندازه رحم و نیاز به از بین بردن جای زخم ناشی از جراحی های قبلی متفاوت باشد، و اگر سایر بافت ها مانند بافت آندومتر و سایر اندام ها همراه با رحم شما برداشته شوند (مانند لوله های فالوپ یا تخمدان ها).

شایع ترین عوارض هیسترکتومی چیست؟

برخی از شایع ترین عوارض جانبی هیسترکتومی عبارت‌اند از تخلیه واژن (ممکن است تا شش هفته پس از جراحی رخ دهد) و تحریک در محل برش. اگر تخمدان های شما در زمان هیسترکتومی برداشته شده باشد، ممکن است علائم یائسگی مانند:

پزشک گزینه های درمانی را برای جلوگیری از عوارض جانبی یائسگی که در بالا ذکر شد، مورد بحث قرار می دهد.

بعد از هیسترکتومی چه اتفاقی می افتد؟

مدت زمانی که بعد از هیسترکتومی در بیمارستان می گذرانید بسته به نوع جراحی که داشته اید متفاوت است. پزشک شما می خواهد شما را تحت نظر داشته باشد و مطمئن شود که هیچ نشانه ای از عوارضی مانند لخته شدن خون یا خونریزی وجود ندارد. برای جلوگیری از لخته شدن خون در پاهایتان، در اسرع وقت پس از جراحی راه می روید.

اگر هیسترکتومی شکمی انجام دادید، ممکن است چند روز در بیمارستان بمانید. هیسترکتومی واژینال و لاپاراسکوپی کمتر تهاجمی هستند و معمولاً نیازی به اقامت شبانه در بیمارستان ندارند.

پزشک شما دستورالعمل‌های بهبودی، از جمله محدودیت‌های مربوط به فعالیت‌های روزانه‌تان را بررسی می‌کند. مطمئن شوید که در مورد هر گونه نگرانی در مورد بهبودی یا عمل خود صحبت کنید.

اکثر افراد پس از هیسترکتومی در حدود چهار تا شش هفته بهبود می یابند. بهبودی شما به نوع هیسترکتومی و نحوه انجام جراحی بستگی دارد. بهبودی پس از هیسترکتومی واژینال و لاپاراسکوپی زمان کمتری نسبت به دوره نقاهت پس از هیسترکتومی شکمی دارد.

باید به تدریج فعالیت خود را افزایش دهید و به احساس خود توجه کنید. اگر چیزی باعث درد شما شد، باید متوقف شوید. با پزشک خود در مورد دستورالعمل های خاص برای بهبودی در خانه، از جمله داروهایی که باید مصرف کنید، صحبت کنید.

مراقبت های بعد از هیسترکتومی

بهبود واژینال و لاپاراسکوپی حدود دو تا چهار هفته طول می کشد. بهبودی پس از هیسترکتومی شکمی ممکن است تا شش هفته طول بکشد. قبل از رفتن به خانه با پزشک متخصص خود صحبت کنید تا مطمئن شوید که چگونه می‌توانید بهترین مراقبت را از خود کنید.

ممکن است دوش بگیرید. محل برش را با آب و صابون بشویید (بخیه ها نیازی به برداشتن ندارند، زیرا در حدود شش هفته جذب می شوند). بانداژ روی برش لازم نیست. اگر از نوارهای جراحی استفاده شد، باید ظرف یک هفته خود به خود بیفتند. اگر از منگنه ها استفاده شده باشد، باید توسط پزشک شما برداشته شوند.

شما می توانید حدود دو هفته پس از جراحی شکم یا زمانی که دیگر از داروهای مخدر برای درد استفاده نمی کنید رانندگی کنید. اگر هیسترکتومی واژینال یا لاپاراسکوپی انجام داده اید، ممکن است چند روز بعد رانندگی را شروع کنید. بسته به احساسی که دارید، چهار تا شش هفته دیگر ورزش خود را از سر بگیرید. بسته به نوع کاری که انجام می دهید، معمولاً می توانید سه تا شش هفته دیگر به سر کار خود بازگردید.